Wyczyniec polny jest rośliną roczną ozimą lub jarą. Ma liście płaskie, podłużnie lancetowate z ostrymi brzegami, w pączku zwinięte, wyraźnie żeberkowane, często czerwono nabiegłe. Pochwy liściowe są otwarte, nagie, na najwyższych piętrach pędów generatywnych rozdęte, często z fioletowym przebarwieniem. Języczek liściowy jest długi, nierównomiernie ząbkowany, ostro zakończony, uszek brak. Roślina dobrze się krzewiąca wyrasta do wysokości 70-80 cm. Kwiatostan jest walcowaty, ku obu końcom zwężający się w kłos pozorny. Wyczyniec polny jest rośliną wiatropylną. Jedna roślina może wydać od 100 do 400 ziarniaków. Ziarniaki wyczyńca polnego uzyskują bardzo szybko dojrzałość i łatwo osypują się, a w czasie zbioru pozostaje tylko oś kłosa. Ziarniak jest oplewiony, o długości 5,5-6,5 mm i 1,5-2,4 mm szerokości. Ziarniaki w glebie zachowują zdolność kiełkowania przez wiele lat i mogą skiełkować nawet z głębokości 8 cm.
Miotła zbożowa
Miotła zbożowa jest rośliną jednoroczną ozimą lub jarą. Ziarniaki kiełkują głownie z wierzchniej warstwy gleby, z głębokości 1 cm, do skiełkowania wymagają światła. Pierwszy liść jest bardzo wąski, prawie nitkowaty, na szczycie zaostrzony, dobrze widoczny nerw środkowy i dwa boczne, pochwa pierwszego liścia przeważnie czerwono nabiegła, naga; języczek biały lub jasnożółtobiały z głębokimi wcięciami, poszarpany; kolejne liście właściwe coraz dłuższe i szersze, na wierzchniej stronie lekko żłobkowane, w pączku zwinięte. Brak uszek. Formy ozime miotły zbożowej rozrastają się bardzo silnie, w przypadku wschodów jesiennych mogą wydać nawet 30 i więcej wiech, natomiast rośliny wschodzące wiosna krzewią się znacznie słabiej i tworzą 2-5 wiech. Trawa ta jest rośliną dnia długiego, dlatego do wytwarzania wiech potrzebuje dłuższego dnia. Jak większość traw, miotła zbożowa jest gatunkiem wiatropylnym, obcopylnym, chociaż także może wystąpić samozapylanie. Kwiaty zebrane są w rozpierzchłą, bardzo rozgałęzioną wiechę o długości do 40 cm. Jednokwiatowe kłoski są zupełnie zielone lub czerwono nabiegle, a niekiedy nawet fioletowe. Osiąga przeciętnie 40-100 cm wysokości, czasami 150 cm. Owocem jest ziarniak szczelnie osłonięty plewkami, 2-3 mm długości (bez ości) i od 0,5 do 1 mm szerokości. Jedna roślina może wydać nawet od 1000 do 10 000 i więcej ziarniaków, które osypują się przed zbiorem zbóż i są z łatwością przenoszone przez wiatr lub zabiegi uprawowe. Stan spoczynku ziarniaków jest krótki.
Stokłosy
Stokłosy to w zdecydowanej większości jednoroczne trawy należące do rodziny wiechlinowatych, lecz występują również jako dwuletnie (np. stokłosa płonna Bromus sterilis) czy wieloletnie (stokłosa bezostna Bromus Inermis). W taksonomii znanych jest ok. 150 rodzajów stokłos, ale w Polsce spotkać możemy jedynie kilkanaście gatunków, z których do najważniejszych można zaliczyć: stokłosę żytnią (B. secalinus), miękką (B. mollis), płonną (B. sterilis), prostą (B. erectus), dachową (B. tectorum), polną (B. arvensis), bezostną (B. inermis).
