Każdy herbicyd zwalcza chwasty w pewien określony sposób oddziałując na ich procesy życiowe na poziomie komórkowym. Zakłócenie specyficznych procesów wpływa na zatrzymanie rozwoju rośliny i jej stopniowe obumieranie.
W różnych krajach odporność dotyczy różnych gatunków i różnych upraw. W Europie ze względu na znaczenie zbóż właśnie w tej grupie upraw obserwuje się najwięcej odporności. Problem dotyczy przede wszystkim chwastów jednoliściennych, chwasty dwuliścienne nie stanowią aż tak dużego problemu.
Żeby ułatwić orientację w mechanizmach działania herbicydów, stworzono klasyfikację HRAC (Herbicide Resistance Action Committee), która dzieli poszczególne substancje aktywne zawarte w produktach chwastobójczych na grupy o tym samym sposobie zwalczania chwastów.
Odporność chwastów można podzielić na dwa rodzaje: odporność w miejscu działania (tzw. target-site – związana z mutacją genu chwasta), odporność niezwiązana z miejscem działania
