Głownia pyląca jęczmienia to jedna z najpowszechniejszych chorób zbóż wywołana przez patogen grzybowy Ustilago nuda należący do rodziny głowniowatych. Atakuje jęczmień ozimy, jęczmień jary, a niekiedy również owies i żyto. Powoduje obniżenie wielkości (nawet o 20%) i jakości plonów. Skutkiem braku profilaktyki jest kolejne zakażenie ziaren. Chorobie sprzyja wilgotne powietrze, silne wiatry (łatwiejsze rozprzestrzenianie) i temperatury oscylujące w granicach 16-22 stopni Celsjusza. Jakie są przyczyny występowania głowni pylącej jęczmienia? Jak z nią walczyć?
Głownia zwarta jęczmienia wywoływana jest przez grzyb Ustilago hordei należący do podstawczaków (Basidiomycota) i atakuje uprawy jęczmienia zarówno ozimego, jak i jarego. Sporadycznie poraża także owies i żyto.
Pasiastość liści jęczmienia to choroba jęczmienia jarego i ozimego, wywoływana przez grzyby Pyrenophora graminea Ito et Kuribayashi. Jego stadium niedojrzałe znane jest pod nazwą Drechslera graminea Shoem (synonim Helminthosporium gramineum Rabenh.).
Plamistość siatkowa jęczmienia to choroba wywoływana przez grzyba Pyrenophora teres, którego stadium konidialne, czyli niedoskonałe, znane jest pod nazwami: Drechslera teres lub Helminthosporium teres. Grzyb ten atakuje zarówno rośliny odmian ozimych, jak i jarych, znajdujące się w różnych fazach rozwoju, począwszy od wschodów, aż do końca fazy kłoszenia.
Rdza jęczmienia to choroba wywoływana przez będącego obligatoryjnym pasożytem grzyba Puccinia hordei. W przeszłości choroba określana była też jako rdza karłowa jęczmienia lub rdza karłowa. Rdza jęczmienia jest pasożytem dwudomowym, co oznacza, że do przejścia pełnego cyklu życiowego wymaga dwóch żywicieli.
