You are here

Jak rozpoznać właściwy termin skracania pszenicy?

Pszenica ozima
18.02.2020

Skracanie zbóż to jeden z podstawowych zabiegów agrotechnicznych wykonywanych w nowoczesnych gospodarstwach rolnych. Skracanie ogranicza wyleganie zbóż i ułatwia żniwa, dzięki temu, że następuje skrócenie i pogrubienie źdźbła. Inną korzyścią wynikającą z prawidłowo wykonanego skracania jest pobudzenie rozwoju systemu korzeniowego, dzięki czemu rośliny efektywniej pobierają wodę i są mniej podatne na stresy środowiskowe.

Jak rozpoznać właściwy termin skracania pszenicy

Pierwszy zabieg (dokrzewianie)

Czasami skracanie pszenicy wykonywane jest w pełni krzewienia (fazie BBCH 25) i pozwala dokrzewić plantację, czyli pobudzić do rozwoju pędy boczne oraz jednocześnie skrócić rozwój dolnych międzywęźli. Zabieg wykonuje się z użyciem chlorku chloromekwatu (CCC). Jest to szczególnie wskazane w czasie, kiedy po późnym, jesiennym siewie pszenicy wejdzie ona w spoczynek zimowy, mając wykształcone zaledwie 2-3 liście. Wówczas na wiosnę konieczne jest jej pobudzenie do krzewienia za pomocą nawozu azotowego. Kiedy rośliny mają co najmniej po 5 liści, wykonuje się zabieg z użyciem CCC. Stymuluje on wtedy powstawanie kolejnych źdźbeł kłosonośnych. Zabieg ten wykonuje się w przedziale temperatur od 7 do ok. 12°C.

Skracanie i regulacja

Wykonywane jest ono po zakończeniu krzewienia, w fazie strzelania w źdźbło, najczęściej w fazie pierwszego kolanka (BBCH 31), kiedy to pierwsze kolanko źdźbła jest zlokalizowane co najmniej 1 cm nad węzłem krzewienia. Faza ta zaczyna się około 2 tygodnie od momentu rozpoczęcia strzelania w źdźbło, kiedy to pierwsze międzywęźle zaczyna się wydłużać. W zależności od warunków pogodowych i odmiany może wystąpić szybciej lub z pewnym opóźnieniem. Do skracania wykorzystuje się preparaty zawierające trineksapak etylu czy proheksadion wapnia. Inny, często stosowany do skracania pszenicy składnik – etefon – działa najlepiej w późniejszym okresie wydłużania się źdźbła.
Skracanie pszenicy na tym etapie ma na celu zapobieganie nadmiernemu rozwojowi pierwszego międzywęźla w rozwijającym się źdźble. Stosowane preparaty są inhibitorami syntezy giberelin, a ich użycie skutkuje m.in. zahamowaniem wydłużania się komórek, pogrubieniem ścian komórkowych w roślinie, zwiększeniem masy korzeniowej i zwiększeniem średnicy źdźbła. Faza BBCH 31 to optymalny czas na zastosowanie regulatorów wzrostu. By uzyskać efektywne skrócenie górnych międzywęźli, warto wykonać kolejny zabieg z użyciem preparatu zawierającego trineksapak etylu lub etefonu, stosując go w fazie BBCH 37-38.

Wyższy plon to nie jedyna korzyść

Skracanie pszenicy to, po poza ograniczeniem wzrostu części nadziemnej, stymulacja rozwoju systemu korzeniowego, dzięki czemu poprawiona zostaje proporcja miedzy częścią nadziemną i podziemną roślin. Mocno ukorzenione rośliny lepiej pobierają wodę i składniki mineralne z gleby, co bezpośrednio przekłada się na wysokość i jakość uzyskanego plonu. Ponadto gleba związana silnie rozwiniętą siecią korzeni jest znacznie mniej podatna na erozję. Skrócenie długości źdźbeł oraz wzmocnienie struktury komórkowej roślin zwiększa ich odporność na niekorzystne warunki pogodowe, szczególnie na silne wiatry. Skracanie pszenicy można połączyć z zabiegiem przeciwko chorobom grzybowym, dzięki czemu uzyskuje się dodatkową oszczędność czasu i paliwa.

Brak głosów