You are here

Operation Pollinator - 
Akcja na rzecz 
Owadów Zapylających

Syngenta wspiera rolników w tworzeniu siedlisk dla pszczół, trzmieli, motyli i innych owadów zapylających, które mają kluczowe znaczenie dla produkcji wielu roślin uprawnych.

Owady zapylające są istotnym elementem naturalnego cyklu zapewniającego różnorodność biologiczną. Jednakże na przestrzeni lat, za sprawą różnorodnych czynników środowiskowych oraz zagadnień związanych z wykorzystaniem gruntów, populacja niektórych gatunków owadów zapylających zmniejszyła się znacząco w wielu częściach świata. Dotyczy to w szczególności owadów zapylających, należących do zespołu pszczołowatych (Apoidea), gdzie oprócz pszczoły miodnej (Apis mellifera), znajduje się 29 gatunków trzmieli (Bambus), kilka gatunków trzmielców i ponad 450 gatunków pszczół samotnic. Przywrócenie siedlisk oraz zapewnienie zasobów istotnych dla owadów zapylających może odwrócić spadek liczebności tych owadów. Wykazano, że zwiększająca się populacja owadów zapylających wpływa na zwiększenie plonów i jakości upraw, w tym owoców, warzyw i nasion oleistych wszędzie tam, gdzie owady są istotnym elementem w procesie zapylania.

Co to jest Operation Pollinator?

Operation Pollinator - Akcja na rzecz Owadów Zapylających - pokazuje, że zarządzanie ochroną środowiska oraz intensywne rolnictwo to zagadnienia nie tylko zgodne, ale mogące przynosić korzyści zarówno dla rozwoju różnorodności biologicznej jak i rentowności gospodarstw rolnych.
Program pomaga rolnikom w zoptymalizowaniu wykorzystania pasów brzeżnych i obszarów o niskiej urodzajności poprzez zasiew wyselekcjonowanych mieszanek nasion dzikich kwiatów i traw, które rozwijają różnorodność biologiczną oraz zwiększają dostępność usług rolno-ekosystemowych takich jak zapylanie, naturalne mechanizmy kontroli szkodników i racjonalne zagospodarowanie gleb.
Akcja została zainicjowana przez firmę Syngenta w 2001 r. i przy poparciu ośrodków akademickich, organizacji rządowych, producentów żywności oraz organizacji pozarządowych pomaga tysiącom plantatorów w Europie i Stanach Zjednoczonych w tworzeniu i zarządzaniu siedliskami owadów zapylających na terenach komercyjnych gospodarstw rolnych.

Jakie korzyści oferuje
Operation Pollinator?

  • zwiększenie populacji pożytecznych owadów zapylających 
  • poprawę wydajności i jakości upraw dzięki bardziej efektywnemu zapylaniu
  • jednoczesne tworzenie siedlisk naturalnych dla innych owadów, ptaków i zwierząt
  • bariery chroniące glebę i wodę przed skutkami erozji
  • zgodność z celami ochrony środowiska i podniesienie atrakcyjności wizualnej terenów rolnych

Tworzenie siedlisk dla owadów
zapylających -
przewodnik dla plantatorów

Wybór miejsca
Należy wybrać taką lokalizację na terenie gospodarstwa, aby pas brzeżny zapewniał właściwy wzrost i utrzymanie roślin oraz sprzyjał rozwojowi fauny, wpisując się w ogólny proces zarządzania gospodarstwem rolnym. To zapewni zgodność z wymaganiami UE i tym samym dostęp do dopłat rolnośrodowiskowych.

  1. Identyfikacja obszarów o niskiej wydajności
    • ​​wyszukać obszary nieobsiane
    • wykorzystać te części gospodarstwa, które charakteryzują się niską żyznością lub słabym  wzrostem roślin
    • wykluczyć tereny trudne do uprawy (np.: naroża pól, teren trudno dostępny)
    • planować z wyprzedzeniem: w styczniu w przypadku zasiewów wiosennych
  2. Znalezienie najlepszych lokalizacji
    • ​pasy brzeżne muszą mieć szerokość  minimalną wynoszącą 3 m. Szerokość optymalna wynosi 6 m, a obszar maksymalny 0,5 ha na każde 20 ha upraw.
    • rozważyć lokalizacje przy takich elementach krajobrazu jak rowy polne, zadrzewienia śródpolne, brzegi lasów, a także obrzeża zasiewów roślin uprawnych.
    • mieszanki kwiatowe wymagają dostępu do słońca  oraz cienia, tak więc idealne lokalizacje to południowa strona zadrzewień przebiegających w orientacji wschód/zachód oraz zachodnia strona zadrzewień przebiegających  w orientacji północ/południe
    • jeśli jest to możliwe wybrać gleby średnie lub lekkie.
  3. Zamówienie nasion
    Informacja o przyjmowaniu zamówień na darmowe partie mieszanek kwiatowych jest publikowana w pierwszej połowie marca na stronie www.syngenta.pl Nasiona dostępne są również dla klientów Syngenta, którzy uczestniczą w programie lojalnościowym Agriclub. Sposób wymiany punktów na mieszanki nasion określony jest na stronie www.agriclub.pl
      
    Tegoroczna edycja została zakończona. Dziękujemy za olbrzymie zainteresowanie z Państwa strony. Po kolejne mieszanki nasion zapraszamy wiosną 2018 roku.

Przygotowanie i założenie siedliska
Wymagane jest przygotowanie drobnego, stabilnego podłoża do wysiewu oraz usunięcie roślinności, co zapobiegnie nadmiernemu wzrostowi chwastów.

  1. Usunięcie całej roślinności
    Spryskać i/lub skosić wszystkie rosnące rośliny, aby stworzyć czysty, goły grunt. W razie potrzeby powtórzyć czynność.
  2. Przygotowanie pola
    Jeżeli przed zimą nie wykonano orki ziębli, warto płytko przeorać pas przeznaczony na mieszankę kwiatową a następnie doprawić, używając do tego celu brony rotacyjnej lub wałów i zwykłej brony. Gleba typowo przygotowywana pod zasiew rzepaku jest optymalnym gruntem pod zasiew dzikich kwiatów o małych nasionach. Jeżeli pole przeznaczone pod zasiew mieszanki kwiatowej było zaorane przed zimą, wiosenna uprawa powinna być taka sama jak pod zboża jare. 
    Ponieważ większość roślin w mieszanakach charakteryzuje się drobnymi nasionami, które należy płytko (2 cm) wysiewać, przed siewem dobrze jest zastosować lekki wał gładki lub pierścieniowy. Takie wałowanie jednocześnie zwiększy podsiąk wody do kiełkujących nasion.
  3. Czas zasiewu
    Najkorzystniejszy  jest zasiew w drugiej dekadzie kwietnia, kiedy gleba jest już ogrzana do temperatury co najmniej 6-7° C. Zapewni to szybsze i równomierne wschody roślin. 
  4. Zasiew i utwardzenie
    Przed wysiewem nasiona należy dobrze wymieszać. Także w trakcie siewu w skrzyni siewnika nasiona powinny być stale mieszane, gdyż małe nasiona bez mieszania szybko będą opadać na dno skrzyni i będą wysiewane w pierwszej kolejności. Siać w rozstawie 10-15 cm. 

Skład mieszanki nasion

IP Gatunek Ilość kg/h % składu
  Razem kg/ha 12 100
1 Słonecznik zwyczajny 5,0 38,3
2 Gryka zwyczajna 5,0 38,3
3 Facelia błękitna 1,0 11,7
4 Koniczyna perska 1,0 11,7