You are here

Przedstawiciele - Nasiona Upraw Polowych

Szukaj odmian

Użyj wyszukiwarki lub filtrów po lewej stronie aby wyszukać odmiany nasion 

Logo Nasiona Pszenżyto Cappricia

Cappricia

Pszenżyto ozime

Przepis na zdrowy plon

Logo Nasiona Pszenżyto Ozime Lanetto

Lanetto

Pszenżyto ozime

Logo Nasiona Pszenżyto Lombardo

Lombardo

Pszenżyto ozime

Logo Nasiona Pszenżyto Temuco

Temuco

Pszenżyto ozime

Pszenżyto ozime – wysokobiałkowe i łatwe w uprawie

Pszenżyto ozime jest, jak sama nazwa wskazuje, mieszańcem pszenicy oraz żyta. Polska to największy producent tego ziarna na świecie. Według danych z 2018 roku na Wisłą wyprodukowano nieco ponad 4 miliony ton pszenżyta. Jakie są właściwości tego zboża? W jaki sposób je uprawiać, by przyniosło plony możliwie najwyższej jakości?

Uprawa pszenżyta ozimego w Polsce od lat utrzymuje się na stałym, bardzo wysokim poziomie. Jednak dla uzyskania wysokiego plonu, należy pamiętać o zachowaniu pewnych zasad. Najbardziej wskazane terminy siewu przypadają na wrzesień. Przy uprawie pszenżyta ozimego znaczenie ma przede wszystkim optymalne nawodnienie. Roślina cechuje się dużą wrażliwością na niedobory wody. Z tego względu długotrwałe susze stanowią zagrożenie dla wysokości plonów. Najbardziej kluczowe okresy pod kątem nawadniania pszenżyta przypadają od fazy krzewienia, poprzez fazę strzelania w źdźbło, aż do kłoszenia się.

Uprawa pszenżyta ozimego w Polsce od lat utrzymuje się na stałym, bardzo wysokim poziomie. Jednak dla uzyskania wysokiego plonu, należy pamiętać o zachowaniu pewnych zasad. Najbardziej wskazane terminy siewu przypadają na wrzesień. Przy uprawie pszenżyta ozimego znaczenie ma przede wszystkim optymalne nawodnienie. Roślina cechuje się dużą wrażliwością na niedobory wody. Z tego względu długotrwałe susze stanowią zagrożenie dla wysokości plonów. Najbardziej kluczowe okresy pod kątem nawadniania pszenżyta przypadają od fazy krzewienia, poprzez fazę strzelania w źdźbło, aż do kłoszenia się.

Septorioza paskowana liści przede wszystkim skutkuje przedwczesnym zasychaniem oraz zamieraniem liści. W efekcie powierzchnia asymilacyjna staje się mniejsza, kurcząc się wyraźnie. Następstwem jest słabsze odżywienie roślin w fazie intensywnego rozwoju. Znaczna część porażonych zbóż reaguje osłabieniem, przez co nie są one w stanie przezimować. Naturalnie, w następstwie choroby, do ziarana dociera mniejsza ilość niezbędnych składników pokarmowych. Efekty łatwo można sobie wyobrazić – są nimi dość dotkliwe straty w plonach. Spustoszenie upraw może sięgać do nawet 50 procent!

Rozwojowi choroba sprzyja wysoka wilgotność powietrza oraz gleby.

Pszenżyto ozime może też zostać porażone łamliwością podstawy źdźbła, która jest uważana za najważniejszą chorobę podstawy źdźbła. Rozwojowi choroby sprzyjają uproszczenia w uprawie zbóż, a szczególnie wielokrotne sianie po sobie tych samych odmian. Rozwojowi choroby sprzyja ponadto łagodna zima oraz deszczowa i mokra wiosna. W swoim przebiegu łamliwość podstawy źdźbła, może się objawiać przedwczesnym dojrzewaniem roślin, jak również bieleniem kłosów bez charakterystycznego wylegania. Co ciekawe, korzenie zaatakowanych zbóż pozostają zdrowe. By ograniczyć występowanie choroby, konieczna jest odpowiednia agrotechnika. Warto wykonywać dokładną orkę mającą na celu przyoranie resztek pożniwnych. Kluczowe znaczenia ma, jak to zwykle bywa, stosowanie zdrowego oraz odpowiednio zaprawionego materiału siewnego.

Brunatna plamistość liści również może zagrażać uprawom pszenżyta. Infekcja atakuje zboża już od ich wschodów oraz w fazie krzewienia, powodując zgorzel siewek. Główny atak choroby to okres strzelania w źdźbło i formowania liścia flagowego zbóż. Jeśli grzyb nie był zwalczany, a posiada korzystne warunki do rozwoju, może spowodować znaczne szkody. Niekiedy sięgają one nawet 50% straty plonu. Patogen zdolny jest do wzrostu w szerokim zakresie temperatur. Optymalne warunki choroba ma w temperaturze 10-18°C przy dużej wilgotności.